Handelen:
In mijn afstudeerperiode bij BAM Infra OV heb ik onderzoek gedaan naar een lastige vraag, terwijl er maar weinig informatie beschikbaar was. Het was geen standaard afstudeeropdracht voor Commerciële Economie. Tijdens het proces ben ik een paar keer een andere kant op gegaan, soms uit mezelf en soms omdat ik werd bijgestuurd. Aan het eind kreeg ik een eindbeoordeling van mijn bedrijfsbegeleider Ernst Gleijm. Hij beoordeelde mijn functioneren als goed.

Terugblikken:
Wat wilde ik? Ik wilde iets bijdragen aan de business case van BAM waar ze echt iets aan hebben. En ik wilde laten zien dat ik als commercieel econoom zelf een ingewikkeld vraagstuk kan aanpakken.

Wat dacht ik? Ik denk dat ik binnen BAM genoeg heb laten zien. Wel weet ik dat het geen makkelijke opdracht was. Misschien heb ik het mezelf ook te moeilijk gemaakt door zo’n complexe opdracht te kiezen.

Wat voelde ik? Ik was tevreden met het oordeel goed. Toen Ernst zei dat hij mij niet zou aannemen, kwam dat eerst best hard binnen. Maar na zijn uitleg voelde ik me eigenlijk gevleid. Hij ziet mij wel bij een goed bedrijf zitten, alleen is BAM dat op dit moment niet. Ik was ook blij dat hij mij communicatief sterk noemde. Daar heb ik de afgelopen jaren bewust aan gewerkt, want aan het begin van de opleiding was dat nog een stuk minder.

Wat deed ik? Ik heb vaak contact gezocht met mijn begeleider, maar kreeg dat minder dan ik had gewild. Ernst werkte niet vaak vanuit het kantoor in Breda en had weinig tijd. Afspraken moesten daardoor vaak dagen of weken van tevoren gepland worden. Ik werkte dus grotendeels zelfstandig en moest zelf mijn weg vinden in de opdracht.

Hoe zag Ernst het? Ernst vond dat ik een goede bijdrage heb geleverd, ook al was de vraag complex en de informatie beperkt. Hij noemde mij “een creatieve geest die ook communicatief zijn mannetje staat”. Ook vond hij mij zelfwerkzaam, flexibel en communicatief sterk. Wel gaf hij aan dat we maar weinig contactmomenten hebben gehad. Als tip gaf hij mee om bij het kiezen van een werkgever te letten op goede opleidingsmogelijkheden.

Bewustwording van essentiële aspecten:
Als ik terugkijk, vallen me twee dingen op.

Dat ik zelfstandig werk, is een kracht, maar ook een valkuil. Ik kom er wel, welke route het ook wordt. Daarin zit ook de creativiteit die Ernst noemde. Als iets niet vanzelf gaat, zoek ik zelf een oplossing. Maar doordat mijn begeleider weinig beschikbaar was, werkte ik ook vaak alleen. Met meer contact waren mijn keuzes en mijn verantwoording waarschijnlijk sterker geweest. Ik heb gemerkt dat ik bij weinig begeleiding niet gewoon moet doorwerken. Ik moet dan ook zelf andere manieren zoeken om feedback te krijgen.

Verder heb ik geleerd dat een moeilijke opdracht niet vanzelf een betere opdracht is. Door alle verschillende richtingen was het lastig om gefocust te blijven. Een opdracht die beter past bij mijn opleiding en bij wat ik als accountmanager wil, had me misschien meer opgeleverd.

Alternatieven ontwikkelen:
Als ik het opnieuw zou doen, zou ik kritischer naar de opdracht zelf kijken. Ik zou dan kiezen voor een vraagstuk dat beter past bij mijn opleiding en mijn ambitie. Ook zou ik aan het begin vaste afspraken maken met mijn begeleider, bijvoorbeeld elke twee weken. Dan hoef je ze niet steeds opnieuw te plannen. En als mijn begeleider weinig tijd heeft, zou ik eerder andere collega’s vragen om mee te denken. Mijn voortgang zou ik dan ook op papier delen, zodat mijn begeleider tussendoor kan meelezen en bijsturen.

Vervolgstappen:
Afspraken vastleggen: in mijn eerste baan plan ik in de eerste week vaste overlegmomenten met mijn leidinggevende.
Breder feedback vragen: als mijn leidinggevende weinig tijd heeft, vraag ik zelf feedback aan andere collega’s.
Bewust kiezen: bij een nieuwe opdracht of een eerste baan kijk ik eerst of het past bij wat ik wil, en niet alleen of het een uitdaging is.
Werkgever kiezen: ik let bij het kiezen van een werkgever op opleidingsmogelijkheden voor starters, zoals Ernst adviseerde.